Handen

Posted on Posted in Poëzie

Onze handen haken woorden in stille zinnen. Vertellen over vroeger en ook later. Zwijgend leggen ze geheimen bloot, want jouw huid tegen de mijne liegt niet. Ellen Lanckman.

Opnieuw

Posted on Posted in Poëzie

Eén gedicht is nooit genoeg – tienduizend evenmin. Het moet opnieuw, opnieuw, opnieuw moet iemand schrijven hoe verliefd, verdrietig, blij hij – steeds opnieuw moet iemand daar woorden voor zoeken en die moeten bij elkaar zoals ze nog nooit hebben gestaan. Iemand moet dit lezen. Steeds opnieuw voor het eerst. Kees Spiering.

Raveel

Posted on Posted in Poëzie

III Zoals zijn beelden laten zien hoe toevallig en eenmalig de dingen zijn het gezicht van een vader de rug van een vrouw een stoel aan tafel – al die dingen even zijn ze gezien een moment en ze zijn al verleden en nog zijn ze zichtbaar niet vast te houden en weg als een […]